با بزرگان علم و عرفان

با معنی بعضی لغات:

• تحله: تحليل و تحلّه مصدر است به معنى باز كردن، منظور در اينجا كفاره دادن و باز كردن عقد قسم است
• «أَسَرَّ»: پنهانی بیان کرد. به گونه راز بیان داشت.
• «بَعْضِ»: یکی. فردی.
• «حَدِیثاً»: سخن. کلام.
• «نَبَّأَتْ بِهِ»: خبر داد به آن.
• «أَظْهَرَهُ»: آن را اطّلاع داد.
• «عَرَّفَ»: شناساند. بازگو نمود.
• صغت: صغو: ميل و انحراف. «صغت النجوم صغوا: مالت للغروب».
  «صَغَتْ» از «صغو» به معناى تمايل به انحراف است و «اصغاء» به گوش دادنى گويند كه شنونده به گوينده تمايلى داشته باشد.
• تظاهرا: صيغه تثنيه است. تظاهر: هم پشتى كردن، يكديگر را يارى كردن.
• قانتات: قنوت: دوام طاعت. راغب آن را دوام طاعت با خضوع گفته است، قانتات: زنان مطيع و عبادت كننده.
• سائحات: سيح جريان و سير در صحاح آمده: «ساح الماء: جرى على وجه الارض- ساح في الارض: ذهب» منظور از آن سفر كننده يا روزه دار و نظير آنست.«سائِحاتٍ» از سياحت به معناى اهل هجرت و روزه است.
• ثيبات: ثيبه: زن شوهر ديده. آن از ثوب به معنى بر گشتن است، طبرسى فرموده: ثيّب زنى است كه بعد از ازاله بكارت از شوهر برگشته است.
• ابكار: باكره‏ها (دوشيزگان) راغب گويد بكره در اصل به معنى اول روز است. دوشيزه را باكره گويند چون حالت باكره بودن پيش از ثيّب بودن است.
• قوا: فعل امر است از وقى گويند: ق، قيا، قوا، يعنى نگهداريد.
• وقود: وقد: افروخته شدن آتش. وقود: هيزم و نحو آن كه وسيله آتش افروزى است.
  «وقود» به معناى ماده اشتعال زاست، همچون نفت و زغال سنگ. لذا برخى مفسّران، مراد از «الْحِجارَةُ» را مواردى همچون زغال‌سنگ دانسته‌اند. در حديث مى‌خوانيم: سنگ آتش‌زا، همان كبريت و گوگرد است.
• حجارة: سنگها. مفرد آن حجر است، جمع ديگر آن احجار است كه در قرآن كريم يافته نيست.
• غلاظ: جمع غليظ ضد رقيق، ظاهرا منظور خشونت در عمل است نظير: جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ‏ آيه 9.
• شداد: جمع شديد به معنى سخت و محكم، منظور از آن قوي بودن است
• نصوح: نصح: خالص شدن و خالص كردن، نصوح به معنى فاعل (نصيحت كننده) مى‏‌باشد، توبه نصوح آنست كه شخص را نصيحت مى‌‏كند تا به گناه بر نگردد، لذا آن را توبه صادق و توبه محكم گفته‏‌اند.
  «نصوح» از «نصح» به معناى خلوص و صدق است و گاهى به معناى محكمى نيز آمده است.

با دعای قرآنی در این سوره :

... رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿۸﴾

...پروردگارا نور ما را براى ما كامل گردان و بر ما ببخشاى كه تو بر هر چيز توانايى (۸)