با معنی بعضی کلمات :
انسان داراى دو اجل است:
اجل معلّق: اجلى كه با عبادت و تقوا به تأخير و با گناه و خلاف جلو مىافتد.
أَجَلٍ مُسَمًّى: اجل نهايى كه قابل تغيير نيست
امام صادق عليه السلام فرمودند: «يعيش الناس باحسانهم اكثر مما يعيشون باعمارهم و يموتون بذنوبهم اكثر مما يموتون بآجالهم»
بيشتر عمر مردم بخاطر احسان و بيشتر مرگ ها بخاطر گناهان است و كمتر كسى است كه عمر يا مرگش به طور طبيعى باشد.
- استغشوا: استغشاء: پوشاندن «استغثى ثوبه: تغطى به» به قول راغب: لباس را براى خود غاشيه و پرده قرار داد.
- اصروا: اصرار: ادامه دادن به گناه، صر: بستن و گره زدن گويى گناهكار گناه را به گناه مىبندد و ادامه مىدهد
- اسرار: پنهان كردن و اخفاء، از ماده «سر» مىباشد
- مدرار: در: شير. به معنى كثرت نيز آيد، «در اللبن» يعنى: شير زياد شد، مدرار در آيه به معنى فراوانى است.
«مدرار» از «در» به معناى ريزش فراوان باران است. - وقار: وقر: ثقل سامعه. وقار: عظمت، اسم است از توقير به معنى تعظيم
كلمه «وقار» به معناى ثبوت و چيزى است كه سبب عظمت مىشود.
«اطوار» جمع «طور» به معناى حالت، مرحله يا صنف است.
«بساط» از «بسط» به معناى گسترده و «فجاج» جمع «فج» به معناى جاده وسيع است.
كلمه «رجاء» در مقابل يأس است و هرگاه با حرف نفى بيايد به معناى خوف است، يعنى:
«طباق» يا به معناى موافق و مطابق است و يا به معناى طبقه طبقه قرار گرفتن روى هم.
فجاجا: راههاى وسيع. واحد آن فج است نظير: يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ حج/ 27، راغب گويد: فج شكافى است ميان دو كوه و در راه وسيع به كار مىرود
در قرآن، كلمات «أَصْنامٍ»، «اوثان»، «نَصَبٌ»* و «تَماثِيلَ» به معناى بت آمده است ولى نام بتهاى معروف مشركان به صورت خاص آمده است. نام پنج بت در اين آيه و نام «لات» و «عُزّى» و «مناة» در سوره نجم آمده است.
ديار: ساكن دار. راغب گويد: مبالغه نيست و گرنه گفته مىشد دوار در مجمع از زجاج نقل كرده گويند «ما بالدار ديار» يعنى در خانه كسى نيست كه در زمين بگردد
«ديار» از «دار» به معناى كسى است كه در خانه ساكن است.
در كربلا، امام حسين عليه السلام، برخى از مخالفان را نمىكشت و مىفرمود: «ان الذى لا اقتله ارى فى صلبه من اهل الايمان» «1» من هر مخالفى را كه در نسل او مؤمنى ببينم نمىكشم.
تبار: هلاكت
با دعای این سوره:
رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا ﴿۲۸﴾
پروردگارا بر من و پدر و مادرم و هر مؤمنى كه در سرايم درآيد و بر مردان و زنان با ايمان ببخشاى و جز بر هلاكت ستمگران ميفزاى (۲۸)