انجیل لوقا باب ۸
مَثَل برزگر
چون مردم از بسیاری شهرها به دیدن عیسی میآمدند و جمعیتی انبوه گرد آمد، او این مَثَل را آورد:
«روزی برزگری برای پاشیدن بذرِ خود بیرون رفت. چون بذر میپاشید،
برخی در راه افتاد و لگدمال شد و پرندگان آسمان آنها را خوردند.
برخی دیگر در زمین سنگلاخ افتاد، و چون رویید، خشک شد، چرا که رطوبتی نداشت.
برخی نیز میان خارها افتاد و خارها با بذرها نمو کرده، آنها را خفه کرد.
امّا برخی از بذرها در زمین نیکو افتاد و نمو کرد و صد چندان بار آورد.»
چون این را گفت، ندا در داد: «هر که گوش شنوا دارد، بشنود!»
شاگردانش معنی این مَثَل را از او پرسیدند. گفت: «درک رازهای پادشاهی خدا به شما عطا شده است، امّا با دیگران در قالب مَثَل سخن میگویم، تا:
«”بنگرند، امّا نبینند؛
بشنوند، امّا نفهمند.“
«معنی مَثَل این است: بذر، کلام خداست.
بذرهایی که در راه میافتد، کسانی هستند که کلام را میشنوند، امّا ابلیس میآید و آن را از دلشان میرباید، تا نتوانند ایمان آورند و نجات یابند.
بذرهایی که بر زمین سنگلاخ میافتد کسانی هستند که چون کلام را میشنوند، آن را با شادی میپذیرند، امّا ریشه نمیدوانند. اینها اندک زمانی ایمان دارند، امّا به هنگام آزمایش، ایمان خود را از دست میدهند
بذرهایی که در میان خارها میافتد، کسانی هستند که میشنوند، امّا چون میروند نگرانیها، ثروت و لذات زندگی آنها را خفه میکند و بهثمر نمیرسند.
امّا بذرهایی که بر زمین نیکو میافتد، کسانی هستند که کلام را با دلی پاک و نیکو میشنوند و آن را نگاه داشته، پایدار میمانند و ثمر میآورند.